Onomichi'de yaşlılık günlerini geçen emekli çift Shukichi ve Tomi, Tokyo'da yetişen çocuklarını görmek için uzun bir tren yolculuğuna çıkar. Şehrin hızlı ritmine karışmış doktor oğlu Koichi, güzellik salonu işleten kızı Shige ve ticaretle uğraşan diğer çocukları, yaşlıları ağırlamak istemiyor gibi görünse de geçici mesguliyetleriyle zaman darlığından yakınır. Karı-koca, kendilerine vakit ayıramayan çocukların kumpaslarıyla birkaç beyhude geziye gönderilir; sıcak bir otelin soğuk odasından evin duvarlarına düşerler. Yaşlıların sessiz hayal kırıklığını yalnızca Noriko, savaşta şehit düşen ikinci oğullarının dul eşi, fark eder. Kendi ufak dairesinde yaşayan genç kadın, işinden izin alıp ikiliye zaman ayırır; sade sohbetler, gülüşler ve paylaşılan bir bira, filmi derin insancıl sıcaklıkla doldurur. Şehre döndüklerinde yaşlılar yorgun ve kırıktır; Tomi'nin aniden kötüleşen sağlığı ailedeki herkesi yeniden bir araya getirir. Ölüm, çocukları sarsar ama birbirlerinin kusurlarını da yüzlerine vurur. Yasujiro Ozu, sabit kamerası, alçak açıları ve sade kadrajlarıyla savaş sonrası Japonya'nın dönüşen aile yapısını, kuşak çatışmasını ve geçiciliği sarsıcı bir dinginlikle anlatır; sinema tarihinin en dokunaklı dramalarından biri.
