Dans sanatçısı Isadora Duncan, 1913’te iki çocuğunu kaybetmesinin ardından yaşadığı acıyı “Mother” adlı eseriyle sahneye taşır. Yüzyıl sonra üç kadın, Duncan’ın dansını yeniden yorumlayarak bu trajediyi günümüzün bakış açısıyla ele alır. Kayıp ve yoklukla yüzleşen çalışma, dans aracılığıyla geçmişin izlerini ve hatırlamanın taşıdığı anlamı sahneye getirir.
